 
Gurbet eli övdüler, bana bal diye Hor gördüler bizi, burada el diye Vatan hasreti cağırıyor gel diye Duramam el diyarinda, gelirim vatanıma.
Ne bal,ne şeker, zehir imis burasi Cıban oldu, bende gurbet yarası Olmaz olsun bu ellerin parasi Duramam el diyarinda,gelirim vatanıma.
Usanmışiz bu ellerden,kimse bilmiyor Halin ne dir,hic kimse sormuyor Burada derdimizden Alman anlamıyor Duramam el diyarinda gelirim vatanıma.
Kocamisiz gecmiş bizim yaşımız Sac ağarıyor,döküldü dişimiz Artik burada ne dir isimiz Duramam el diyarinda gelirim vatanıma.
Halleri baska bu ellerin,dilleri başka Bizim elin gülüne benzemez,gülleri başka Nerde bizim köyler,köyleri başka Duramam el diyarinda,gelirim vatanıma.
Yabancıyız diye vermiyorlar, bizlere önem Allahim izin verde,silama dönem Ölürsem Ana yurdum, orada ölem Duramam el diyarinda gelirim vatanıma.
Almanyayı verseler,yoktur gözümde Yalan yoktur ,dostlar sözümde Ömrümüz gecmistir,gurbet ellerinde Duramam el diyarinda,gelirim vatanıma.
Dertli yunus hem söyledi, hem ağladi Kör olsun gecimin gözü,bizi burada baagladi Yakar oldu sila hasreti,yüregimi dagladi Duramam el diyarinda,gelirim vatanıma. Yunus ÇOBANOĞLU EL DIYARINDA adli şiirin kaleme alınış tarihi 29.01.1983
ARIT´IN YOLLARI EĞRİ BÜĞRÜDÜR ÇIKTIM DAĞLARINA MOR SÜNBÜLLÜDÜR. UZUN YILLAR VATANIMDAN AYRI KALMIŞIM DOSTLAR BENİM YÜREĞİM HÜZÜNLÜDÜR.
ARIT´IN EN YÜKSEK YERİ GURDEK TEPESİDİR BAKTIM DAGLARINA HERYER YEMYEŞİLDİR. HASRET KALMIŞIM KÖYÜMÜN BAĞINA, YEŞİLİNE CANLAR BENİM GÖNLÜM SILAMA HASRETLİDİR.
ARIT ÇAYI DERLER GÜZELİM DERESINE YEŞİLLİKLER, BAKSAM HER NERESİNE. HASRETİM KÖYÜMÜN HAVASINA, SUYUNA BU CAN FEDA OLSUN VATANIMIN HER ZERRESİNE.
ÇEME YOKUŞU DERLER YOLUN EN YOKUŞUNA DOYUM OLMAZ ÇEŞMELERDEKİ BERRAK SUYUNA. YAŞIM KIRK OLDU, DOYAMADIM SILAMA HASRETDİR GÖZLER KAYALARDAKİ TAŞINA.
GURDEĞİN BAŞI ÇOK ZAMAN DUMANLIDIR ETEĞİNDEN FIŞKIRAN PINARIN NE YAMANDIR. İÇMEKLE DOYUM OLMAZ BERRAK SUYUNA GURBET ELDE KALAN GARİBİN HALİ NE GÜMANDIR.
ARIT´IN DÖRT YANI SIRA KAYALARDIR İNSANLARI HEP DOST CANLISIDIR. YILLARDIR SILA HASRETİ İÇİMDE TÜTÜYOR SILA HASRETİ, ÇEKENLER İÇİN NE YAMANDIR.
KÖYÜMÜN GÜZEL İSMİ AYDINLARDIR SENİN İÇİN NE KADAR YAZSAM AZDIR. YÜCE MEVLAM, AYRILANLARI KAVUŞTUR CENNET VATANA KAVUŞMAK NE ALÄDIR.
DAĞLARIN ETEKLERİ RENGA RENG ÇİÇEKTİR. HER YANI BENEK BENEK KELEBEKTİR. CIVIL CIVIL ÖTEN KUŞLARIN NAĞMESİNE DOYUM OLMAZ CENNET KÖSESİ VATANIM, SENDE YAŞAMAK NE BÜYÜK NİYMETDİR.
AHH VATANIM, BU HASRET BİTERMİ BİLMEM BU KADAR HASRETTEN SONRA BEN KENDİME GELEMEM. SANA GİDEN YOLLAR UZADIKCA UZADI YÜCE MEVLAM NE ZAMAN KAVUŞTURUR BİLMEM. YUNUS ÇOBANOĞLU
YILLARCA NASIL HASRETİNE DAYANDIM
Sorma gardaş
derdimi
Vatanımı
özledim
Adım adım
yurdumu Vatanımı özledim...
Güzel Aydınlarım
benim
Yazın sıcak kışın
serin
Tez varmaktır
emelim Vatanımı özledim...
Henüz şiirimin
başındayim
Tam kırk iki
yaşındayım
Çoluk çocuk amca
dayım Vatanımı özledim...
Burda ezan duyan
yok
Ben müminim diyen
yok
Türkçe selam veren
yok Vatanımı özledim...
Kuyular taşla
örülür
Tuzlu yolda zor
yürünür
Ufuklarda yol
görünür Vatanımı özledim...
Mart ta bahar
görünür
Yaylalar yeşile
bürünür
Sıralıda kaar
görünür Vatanımı özledim...
Samanpazarının
demli çayına
Gün tez doğar
goçuk kayasına
Vurgunum ben
havasına Vatanımı özledim...
Bartın Arıt
Aydınlar ım
Göz koyana
çatarım
Pınarlara can
atarım Vatanımı özledim...
İçimi yarsalar
bıçakla
Yurdum beni
kucakla
Götür beni
uçakla Vatanımı özledim...
Satı derki yeter
be
Canıma tak eder
be
Bir gün olur gider
be Vatanımı özledim... Satı Poyraz
Nelerde görmüşüm şu genç yaşımda Tozlu topraklı yollardan geldim. Asvaltlı, kaldırımları gördüm. Tahta bir köprüden geçerdik Okula gitmek için Beton köprüleri, tünelleri gördüm. En çok yerli malı haftasını severdim okulda İthal nedir bimez idim zaten İthal damat bile gördüm. Hele o bayramları hiç unutamıyorum En kıralından bir paket sigara alırdık Kaah beyaz gömleğin yaka cebinde Kaah çorabın içinde Sıralıdan aşağıya inerken duman ensemizden savrulur Karşıdan bir tanıdık gelirse avucumuz kavrulurdu El öpmeyi, selam vermeyi, adam olmayı öğrendik bayramlarda Şeker bayramını, et bayramınıda gördüm. Çeşmeden taşırdık suyumuzu Çeşmede yıkardık çamaşırımızı On yaşında çocuk ta olsa yabancı Başını öne eğerdi iki kova elindeyken bile altmışındaki bacı Burnunda halka, kolunda döğme, göbeği açık Onsekizinde kızlarda gördüm. Sırtımızla taşırdık yakacağımızı Sabanla üretirdik yiyeceğimizi Hazırı bile beyenmeyen, çalışmadan isteyen nesilide gördüm Daha saymaya kalksam sabahı ederiz.. Beni gördüklerimden çok göremediklerim yıkıyor Dostluk gibi komşuluk gibi arkadaşlık gibi Sıradan şeyler yani... gönderen..İsmini açıklanmasını istemeyen hemşehrimiz
YUNUS ÇOBANOĞLU
Bu şiir Anneler gününde
bütün annelere hediyedir
Hasretliğin cana yeter oldu Hayalin gözümde tüter oldu anam. Bir ben değil, bir sen değil. Hasretliği herkes çeker oldu anam.
Ayak bastığın her yer vatan imiş. Anasız gecen günler, ömürden zarar imiş. Seni anmak bir gün değil, her gün değil . Her saniye azdır,gerisi yalan imiş anam.
Benim için tarla tarla yalın ayak gezerdin. Her aksam yavrum deyip oksar severdin Dövseydin de terbiye ile döverdin anam Bir inleseydim uykuyu haram ederdin kendine.
Benim için tatlı uykularini bölerdin. Ceşit ceşit caputlara belerdin Sever oksar ninni söylerdin anam Güzel şeyleri bana öğrettin anam
Bahar oldu, güller açtı Hasretlik üzerinden bu kişda gecti Beni canindan cok severdin. Gurbet diyarı bizi ayırdı anam.
Anaların bağri taş imiş Gözleri dolu yaş imiş. Ana gönlünü hoş edenler. Veysel Karaniye yoldaş imiş anam.
Analar başta taç imiş. Ellerin yağı balı değil. Ananın kuru eli, evlada ilaç imiş Benim sözüm değil,Erenler demiş anam.
Levhi kalemde analar Aziz bilinmiş. Cennet anaların ayağında denilmiş. Bir evlat Pir olsa' da anasına muhtaç imiş. Allah'ta seni takdir etmiş anam.
Ağlarken gözün' den akan, yaş olsam anam. Gezdiğin yerlerin toprağı olsam. Seni ne kadar övsem, yine azdır anam Dile Mevla' dan Ana duası alanlara baş olsam anam.
Yanarim, yanarim tütünüm tütmez Garibim bu gurbet elinde kaldim. Silamin hasreti, serimden gitmez Asamam daglari yollarda kaldim.
Gurbet elde melul mahzun olmusum Aglayip,aglayip göz yasim sile. Korkarim ki kuslar üstüme gele Asamam daglari,yollarda kaldim.
Dertli Yunus der ölemez oldum. Aglayip göz yasim silemez oldum. Ne yana gideyim ,bilemez oldum. Diyari gurbet elde kalan oldum.
Yunis Cobanoglu
| ||
 |
||
ŞİİR 
ANA 
25.12.1982